Relaks

Relaks, odprężenieodpoczynek, – stan fizycznego i psychicznego odprężenia. 

Każdy w dzisiejszej dobie cięzkiej pracy powinien o nim pamietać. Dbając o odbpoczynek dbamy o swoje zdrowie. Stan relaksu charakteryzuje się zmniejszeniem napięcia mięśniowego (tonusu), tempa pracy serca i ciśnienia krwi, spowolnieniem oddechu. W stanie relaksu zmienia się aktywność elektryczna mózgu – pojawia się rytm fal alfa

Niech każdy z nas wygeneruje w ciagu dnia dla siebie przynajmniej 1h dla tekiego relaksu. Każda osoba ma ndywidulanu na to sposób dobry dla swojego organizmu. Może to byc sen labo wysiłek fizyczny: gra w piłkę, bieganie, pływanie... albo odpoczynek duchowy: gra na pieninie, gitarze, malowanie..

Najważniejsze żebyśmy codziennie go uprawiali dla swojego dobrostanu;).

Pozowdzenia w jego kulktywowaniu.🙂

Otyłość

Otyłość (łac. obesitas) – nadmierne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające jego fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne, mogące prowadzić do niekorzystnych skutków dla zdrowia . Jest to stan, w którym tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn oraz 25% u kobiet. Otyłości towarzyszy nadwaga, czyli nadmierna masa ciała powyżej masy optymalnej(stan pośredni, przed otyłością).

Co prowadzi do otyłości?

-zbyt dużo przyjmowanie pokarmów

-zbyt mała aktywnośc fizyczna 

Czyli jakbyśmy mieli wagę dwuszalkową to porównywująć jadną szalę do drugiej pokarm do aktywności fizycznej muszą być na jednym poziomie.

Są jeszcze wymieniane czynniki: genetyczne, pozagenetyczne, środowiskowe, psychologiczne, ewolucyjne. Ale tak naprawdę chcą o siebie zadbać i swoje zdrowie jedzmy do momentu uzyskania uczucia sytości oraz ruszajmy sie codziennie. Jedzmy jedzenie przygotowane przez siebie ze skladników zakupionych na ryneczku lub w sklepie skladniki podstawowe. A ruch wykonujmy taki jaki lubimy: biegajmy, uprawiajmy pływanie, jazdę na rowerze, itd. tylko codziennie a nie od święta;).

Definicja i zasady klasyfikacji prawidłowej wagi, nadwagi i otyłości w populacji, historycznie opierają się na pomiarach wagi i wzrostu. Pomimo że waga jest najprostszym antropometrycznym wskaźnikiem, to pomiar jej samej nie pozwala na określenie ilości tkanki tłuszczowej (na masę ciała składają się: masa mięśni, ko- ści, wody pozakomórkowej oraz tkanki tłuszczowej). W codziennej pracy lekarskiej i badaniach populacyjnych do rozpoznania otyłości stosujemy wskaźnik BMI (body mass index), zwany także wskaź- nikiem Queteleta. Obliczamy go dzieląc masę ciała (kg) przez wzrost do kwadratu (m2 ).

. Klasyfikacja otyłości wg WHO (w oparciu o BMI). BMI (kg/m2 ) Klasyfikacja WHO < 18,5 niedowaga 18,5-24,9 norma 25,0-29,9 nadwaga 30,0-34,9 otyłość I° 35,0-39,9 otyłość II° ≥ 40,0 otyłość III° (olbrzymia).

Innym wskaźnikiem antropometrycznym wykorzystywanym w praktyce jest wskaźnik WHR (waist-hip ratio). Jest to prosty miernik tzw. otyłości centralnej, czyli nadmiernego nagromadzenia tłuszczu w okolicy brzusznej. Określając WHR mierzymy najwęższe miejsce w talii i najszersze miejsce w biodrach, a następnie dzielimy obwód talii przez obwód bioder. Otrzymany wynik u kobiet nie powinien przekroczyć 0,8; natomiast u mężczyzn 0,9. WHR = obwód talii (cm)/obwód bioder (cm).

Z otyłością wiążą sie następujące choroby:

-cukrzyca t2.

-zespół metaboliczny(tzw. trójca do rozpoznania: 

 
Otyłość brzuszna (centralna)

Do rozpoznania konieczne jest stwierdzenie co najmniej trzech z pięciu poniższych nieprawidłowości:

-choroby układu ruchu

-nadciśnienie tętnicze

-zawał serca i mózgu

-wylew

-zatorowość

-kamica żółćiowa

-rozstępy

-zwiększone zagrożenie chorobą nowotworową

-zwyrodnienia kręgosłupa

-stany depresyjne.

Lecznie:

  • leczenie dietetyczne - konsultowane specjalistycznie
  • leczenie farmakologiczne - pod kontrolą lekarza
  • leczenie chirurgiczne - specjalne metody chirurgiczne
  • terapię behawioralną-praca z psychologiem
  • zmianę stylu życia - samokontrola
  • zwiększenie aktywności fizycznej - praca pod kontrolą trenera
  • zmianę nieprawidłowych nawyków żywieniowych - ułozenie sobie w głowie zasady: "chce być zdrowa/zdrowy, piękny, młody i szczęsliwy;)".

DIETA ŚRÓDZIEMNOMORSKA / DIETA DASH

Witajcie w chłodniejszy wieczór. Wrato z nadchodzacą porą zimową dbać o swoje zdrowie z dietą. Zatrzymam sie dzisiaj nad dieta DASH, rekomendowaną przez Towarzystwa Kardiologiczne a zapomnianą przez klinicystów. Dieta ta wiadomo już, że jest dietą polecaną przede wszystkim osobom zmagającym się z nadciśnieniem. Dieta ta oparta jest w głównej mierze na warzywach i na owocach, na produktach pełnoziarnistych, a także na pokarmach o stosunkowo niskiej zawartości tłuszczów. Z pewnością jednak wiele osób jest ciekawych, jakie efekty daje już kilkunastodniowe stosowanie tego programu żywieniowego. W moim doświadczeniu lekraskim średnia statyczna " z wagą" to spadek masy ciała u osób z nadwagą 9kg/3miesięcy-"z ręką na sercu". WARUNEK: PANSTWO " Z RĘKĄ NA SERCU" MUSICIE ZASTOSOWAĆ W PEŁNI PROGRAM TEJ DIETY!!!!!!! I NIE NARUSZAĆ GRANIC TEJ DIETY!!! CZYLI NIC Z POZA NIEJ NIE BRAĆ DO UST!!!

Dieta DASH rekomendowana jest wszystkim tym osobom, które od lat borykają się z problemem nadciśnienia.

Dieta DASH została opracowana przez amerykańskich naukowców, którzy odkryli związek pomiędzy spożywanymi pokarmami a wartością ciśnienia. Specjaliści z Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Układu Krwiotwórczego, mieszczącego się w Stanach Zjednoczonych, długo zastanawiali się, w jaki sposób dieta może stać się elementem profilaktyki w chorobach związanych z nadciśnieniem.

UWAGA OSOBY Z NADCIŚNIENIEM TĘTNICZYM!!!

Dokładna analiza czynników, sprzyjających rozwojowi nadciśnienia oraz badania przeprowadzone na kilkuset osobach wykazały, że program żywieniowy DASH pozwala  obniżyć ciśnienie skurczowe, średnio o około 6 mm/Hg oraz ciśnienie rozkurczowe
o 3 mm/Hg. Co ciekawe, pierwsze spadki ciśnienia dało się zaobserwować już po dwóch tygodniach stosowania diety opierającej się na spożywaniu starannie dobranych produktów pokarmowych.

Stosowanie diety DASH pozwala na odczucie wielu innych korzyści, nie tylko tych wynikających z obniżeniem ciśnienia:

  • przestrzeganie zasad tej kuracji pomaga także w redukcji poziomu cholesterolu, a jak wiadomo, jego podwyższone stężenie we krwi często idzie w parze z chorobami układu krążenia,
  • efektem diety DASH, tak samo jak każdej innej, jest również utrata wagi,
  • zaletą tego programu żywieniowego jest ponadto uregulowanie gospodarki insulinowej, dieta ta jest więc często polecana diabetykom.

Stosując dietę DASH można zmniejszyć  ryzyko zachorowania na nowotwory, choroby serca, osteoporozę i cukrzycę.

Dieta DASH opiera się zarówno na ilościowym, jak i jakościowym doborze produktów.

Powinna składać się z:

  • 6–8 porcji produktów zbożowych wykonanych na bazie mąki z pełnego przemiału – źródło energii, witamin z grupy B, pierwiastków oraz błonnika (1 porcja to przykładowo: 1 kromka chleba, ½ szklanki płatków, ½ szklanki ryżu, makaronu  bądź kaszy);
  • 4–5 porcji warzyw takich jak m.in.: pomidory, ziemniaki, fasola, marchewka, brokuły, kalarepa, szpinak, karczochy i owoców: morele, banany, pomarańcze, grejpfruty brzoskwinie, ananasy, suszone śliwki, truskawki, mandarynki – są one głównym źródłem magnezu, potasu i błonnika (1 porcja warzyw to przykładowo ½ szklanki gotowanych warzyw, szklanka soku warzywnego oraz owoców: 1 średniej wielkości owoc, ½ szklanki świeżych owoców bądź ¼ szklanki owoców suszonych);
  • 2–3 porcje produktów mlecznych  niskotłuszczowych bądź beztłuszczowych takich jak: 1,0 % mleko, maślanka o niskiej zawartości tłuszczu, jogurt beztłuszczowy lub o niskiej zawartości tłuszczu – główne źródło wapnia i białka (1 porcja produktu mlecznego równa się: szklance mleka lub jogurtu);
  • 2–3 porcje mięsa lub ryb: chude, białe mięso bez tłuszczu, gotowane, pieczone bądź duszone – źródło białka oraz magnezu (1 porcja produktu to ok. 90 gram mięsa drobiowego lub ryby);
  • 4–5 porcji w tygodniu orzechów, nasion, roślin strączkowych takich jak: orzechy laskowe, orzechy włoskie, nasiona słonecznika, siemię lniane, migdały, groch, fasola, soczewica, ciecierzyca – źródło białka, błonnika oraz magnezu (1 porcja zawiera: garść orzechów – ok. 20–30 g, ½ szklanki gotowanych roślin strączkowych);
  • 2–3 porcje tłuszczów: oleje takie jak oliwa z oliwek, olej rzepakowy,  masło lub margaryna – źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych (1 porcja zawiera: 1 łyżkę oleju, 1 łyżeczkę masła);
  • nie więcej niż 5 porcji słodyczy i cukrów dodanych w tygodniu np. miód, syrop klonowy, dżem (1 porcja to: 1 łyżeczka cukru, dżemu)

W diecie DASH należy zrezygnować z produktów zawierających dużą ilość sodu takich jaki: wędliny, produkty wysoko przetworzone i wędzone, białe pieczywo, konserwy rybne, tłuste mięsa, słone przekąski. Sól można zastąpić przyprawami, ziołami, octem winnym czy cytryną. Tłuszcz powinien stanowić maksymalnie 27% diety – głównym źródłem powinien być tłuszcz roślinny, tłuszcz zwierzęcy należy ograniczać.

Na równi z dietą ważna jest również zmiana stylu życia – zaprzestanie stosowania używek takich jak palenie papierosów i picie alkoholu, włączenie codziennego wysiłku fizycznego, przeznaczenie odpowiedniej ilości godzin na sen.

 

 

 

 

ŻELAZO w jakich znajdziemy produktach?

Zadała mi dzisiaj Pacjentka pytanie, w jakich produktach: owocach i warzywach znajdziemy żelazo. 

Zatem w żalazo 

OWOCE bogate w żelazo:

  • brzoskwinie
  • morele
  • jabłka
  • truskawki
  • wiśnie
  • czereśnie
  • maliny
  • owoce cytrusowe
  • rodzynki

 

WARZYWA bogate w żelazo:

  • fasolka szparagowa
  • szpinak
  • brokuły
  • sałata
  • buraki
  • pietruszla
  • marchew
  • groszek
  • soczewica
  • pomidory
  • ziemniaki
  • kalafior
  • kapusta

 

NASIONA I PESTKI oraz kasze bogate w żelazo:

  • pestki dyni
  • pestki słonecznika
  • orzechy
  • kasza jaglana


RYBY bogate w żelazo:

  • makrela
  • śledź
  • sardynka

 


MIĘSA bogate w żelazo:

  • wołowina
  • wątróbka wieprzowa

 

Bogate w żelazo jest również pieczywo pełnoziarniste oraz żółtko jaja.

 

 

Czym jest sen?

Dlaczego jest taki ważny?

Ile godzin powinniśmy spać żeby zregenerować nasz organizm?

W/w są wąznymi pyatniami, których odpowiedzi powinniśmy być siadomi jeśli chcemy utrzymać nasz organizm w zdrowiu. 

 

Sen – stan czynnościowy ośrodkowego układu nerwowego, cyklicznie pojawiający się i przemijający w rytmie dobowym, podczas którego następuje zniesienie świadomości i bezruch. Fizjologiczny sen charakteryzuje się pełną odwracalnością pod wpływem czynników zewnętrznych (w przeciwieństwie do śpiączki).

Przeciwieństwem stanu snu jest stan czuwania`. Granica pomiędzy tymi stanami jest płynna u zwierząt niższych (na przykład u  żółwi).

 

Zapotrzebowanie na sen u ludzi zależy od wieku, przy czym generalnie im młodsza jest osoba, tym więcej snu potrzebuje. U noworodka i małego dziecka sen jest podzielony na kilka części – u osoby dorosłej natomiast taki podział raczej nie występuje.

 

Zapotrzebowanie na sen jest też cechą indywidualną, zależną od genów. Zwykle dorosłe osoby potrzebują około 6-8 godzin pełnego snu na dobę. Mózg nastolatków podlega jednak znaczniejszym zmianom i prawdopodobnie wymagają one przynajmniej 9 godzin snu na dobę, do efektywnego funkcjonowania.

 

Rekomendowana długość snu
  wiek zalecana ilość snu na dobę (godz.) dopuszczalna ilość snu na dobę
noworodek 0-3 m-ce 14-17 11-19
niemowlę 4-11 m-cy 12-15 10-18
małe dziecko 1-2 lata 11-14 9-16
przedszkolak 3-5 lat 10-13 8-14
dziecko w wieku szkolnym 6-13 lat 9-11 7-12
nastolatek 14-17 lat 8-10 7-11
młody dorosły 18-25 7-9 6-11
dorosły 26-64 lata 7-9 6-10
osoba starsza +65 lat 7-8 5-9

 

JAK DBAĆ O ZDROWY SEN?

Sen musimy zaplanowac, tzn kiedy chcemy wstac o 7:00 położmy sie spac 8 godzin wczesniej-nie marnujmy nocy na przeglądanie komputera, oglądanie telewizji czy rzeczy które zasmiecają nam  w innym sposób umysł.

Pokój do smu musi "być czysty" pod względem naszej pamięci, pracy czy też pościeli. Tzn wcześniej przed snem go wietrzymy, tam gdzie mamy spac nie pracujemy wczesniej. Przed snem wyłanczamy wszystkie urządzenia, które mogą nam przeszkadzać w śnie oraz regulujemy swiatło. 

W czasach, gdy elektryczność jeszcze nie istniała, ludzie chodzili spać i budzili się wraz ze Słoncem. Na większych szerokościach geograficznych podczas zimowych nocy kładli się spać bardzo wcześnie, przez co budzili się w środku nocy na 1-3 godziny, po czym zapadli w dalszy sen już do świtu. Był to tzw. sen segmentowy, gdy w trakcie nocnego przebudzenia ludzie oddawali się różnorodnym aktywnościom, począwszy od modlitwy i medytacji, poprzez pisarstwo, odwiedziny sąsiadów itd.

Gdy pojawiła się elektryczność, do codziennego użytku weszły sztuczne źródła oświetlenia. Badania sugerują, że nadmierna ekspozycja na sztuczne oświetlenie, np. podczas pracy na nocnej zmianie, przyczynia się do powstawania chorób chronicznych, raka, cukrzycy, chorób serca i otyłości 🙂. Nawet słabe światło żarówki lampki lub telefonu komórkowego może zmniejszyć sekrecję melatoniny oraz innych hormonów regulujących cykl dobowy u człowieka. Doświadczenia sugerują, że niebieskie spektrum światła ma najsilniejsze działanie hamujące wydzielanie hormonów i same tylko okulary, które blokują dostęp niebieskiego światła, pomagają w zapobieganiu negatywnym skutkom zaburzeń cyklu dobowego. Badania w Harwardzie pozwoliły określić jak radzić sobie z negatywnym skutkiem światła na sen a oto ich wyniki informujące jak zmniejszyć negatywne skutki, związane z wykorzystywaniem sztucznego oświetlenia

  • używanie słabego, czerwonego światła do oświetlania pomieszczeń nocą,
  • unikanie wpatrywania się w jasne ekrany monitorów i telewizorów na 2-3 godziny przed snem,
  • używanie okularów blokujących niebieskie światło lub innych filtrów niebieskiego światła podczas pracy w nocy,
  • niebieskie, jasne światło jest korzystne podczas aktywności za dnia, poprawia nastrój i ułatwia późniejsze zasypianie w nocy.

Spróbujcie sami moi drodzy Pacjenci je zastosować a Wasz sen bedzie efektywniejszy a Wy sami bardziej bedziecie wstawać wypoczęci.😉

Sam sen dzieli się na dwie główne fazy:

  1. Sen o wolnych ruchach gałek ocznych (skrót:  NREM – non-rapid eye movement); inna nazwa: sen wolnofalowy. W fazie tej pojawiają się fale Δ aktywności elektrycznej mózgu.
  2. Sen REM - jest to sen o szybkich ruchach gałek ocznych (skrót: REM, z ang. rapid eye movement; inna nazwa: sen paradoksalny). W tej fazie występują najczęściej marzenia senne. Następuje w niej całkowite rozluźnienie mięśni, dlatego śniący o ruchu człowiek nie porusza się.

Ze względu na udział fal wolnych sen podzielono na 4 stadia. Pierwsze trzy wchodzą w skład fazy NREM, natomiast czwarta to faza REM:

  • stadium 1, w którym świadomość bodźców docierających ze środowiska stopniowo maleje, w zapisie EEG pojawiają się wolne ruchy gałek ocznych, znikają fale alfa, a dominują fale o częstości 2–7 Hz o amplitudzie nie wyższej niż 75 μV
  • stadium 2, charakteryzujące się niereagowaniem na bodźce oraz występowaniem wrzecion snu i zespół K.
  • stadium 3, w którym podczas badania polisomnograficznego w badanym i ocenianym odcinku czasu 20–50% czasu zajmują fale o częstości 2 Hz lub wolniejsze o amplitudzie nie mniejszej niż 75 μV
  • stadium 4, zawierające ponad 50% fal wolnych o amplitudzie powyżej 75 μV.

Sen zaczyna się fazą NREM, prawidłowo o czasie trwania 80-100 min, po której następuje faza snu REM trwająca ok. 15 min.

U osób dorosłych tego typu cykl powtarza się 4 lub 5 razy.

Wraz z długością snu:

  • spada udział najgłębszego stadium snu wolnofalowego (o największej aktywności fal Δ)
  • rośnie czas trwania fazy REM, która pod koniec nocy zazwyczaj trwa około 40 minut.

Obiektywnym wskaźnikiem bezsenności jest krótki czas (lub brak) najgłębszego stadium snu, wolnofalowego. Bezsenność często jest objawem nerwicy lub depresji.

W czasie snu zmienia się częstotliwość fal mózgowych. Zanikają szybsze rytmy beta i alfa, pojawiają się wolniejsze rytmy theta i delta.

Wykorzystanie niektórych rejonów mózgu jest znacznie większe podczas snu niż podczas czuwania.

Niedobór snu

Sen jest niezbędny do życia i prawidłowego przebiegu procesów psychicznych. Już jedna nieprzespana noc obniża sprawność psychofizyczną. Brak snu przez dłuższy czas powoduje szereg negatywnych efektów psychicznych i fizjologicznych:

  • zaburzenia nastroju
  • utrudnione skupienie uwagi
  • spowolnienie reakcji
  • spadek motywacji
  • przecenianie swoich umiejętności i podwyższoną skłonność do podejmowania ryzyka
  • spadek zdolności twórczego myślenia i umiejętności podejmowania złożonych decyzji
  • Długotrwała (ok. tygodnia) deprywacja snu lub zaburzenia fazy REM mogą prowadzić do stanów zbliżonych do psychozy, halucynacji oraz stanów paranoidalnych. Zaburzenia fazy REM występują także przy alkoholizmie.
  • Upośledzenie aktywności układu immunologicznego – zaburzenia w liczbie białych krwinek, upośledzenie aktywności limfocytów, w tym cytotoksycznych typu natural killer, które normalnie zwalczają nieprawidłowe (zarażone wirusem lub zmienione nowotworowo) komórki.

ZATEM ŚPIJMY I ŚNIJMY KOLOROWO:) I NIEDAJMY SIĘ WPĘDZIĆ W CHOROBĘ. DBAJMY O SWÓJ ZDROWY SEN.

Kto chce dbać o swoją sylwetkę i uniknąć bólu placów powinien o swoje plecy dbać🙂.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Witajcie Kochani!

witam po przerwie:)

dzisiaj zajmiemy się tematem 

Ból pleców - przyczyny. Co oznacza ból pleców?

Przyczyny bólu pleców są wieloczynnikowe. Najczęściej odpowiadają za niego siedzący ryb życia, złe nawyki postawy, przyjmowanie przez dłuższy czas nienaturalnej, wymuszonej postawy ciała, siedzenie zbyt długo w jednej pozycji, brak regularnego wysiłku fizycznego, chodzenie w butach na wysokim obcasie, niewłaściwe podnoszenie przedmiotów z podłogi (zamiast uklęknąć, pochylamy się!!!), zła pozycja przyjmowana w czasie snu itp.

Wówczas może pojawić się tzw. ból posturalny, który jest wynikiem przeciążenia struktur tkankowo-stawowych. Jest to ból pleców nieokreślony, niestały, najczęściej w odcinku piersiowym kręgosłupa. Złe nawyki postawy często prowadzą do wad postawy (skolioza, kifoza lub lordoza), które skutkują dolegliwościami bólowymi niemalże na każdym odcinku pleców. Warto wiedzieć, że ból pleców pochodzenia kręgosłupowego rozpoznaje się wtedy, gdy ból nasila się przy ruchu lub dźwiganiu ciężkich rzeczy i łagodnieje przy odpoczynku lub braku aktywności. Z kolei ból pleców pochodzenia pozakręgosłupowego nie nasila się przy ruchach i może wskazywać na poważne choroby.

Ból pleców - przyczyny. Schorzenia kręgosłupa

  • -przeciążenie, nadwyrężenie mięśni, naderwanie więzadła, skurcze mięśni kręgosłupa;
  • przepuklina kręgosłupa (inaczej dyskopatia lub wypadnięcie dysku) -  przepuklina odcinka lędźwiowego objawia się bólem w krzyżu, który nasila się przy skłonie w przód, oraz mrowieniem w nogach. Przepuklina odcinka szyjnego - początkowo pojawia się lekki ból i sztywność szyi, później mrowienie w rękach. Przepuklina odcinka piersiowego daje bóle promieniujące do żeber, które są bardzo mocno odczuwalne przy śmiechu, kaszlu czy kichaniu;
  • złamanie kręgów kompresyjne - ból może nasilać przy kaszlu, kichaniu czy wypróżnianiu się. Tego typu złamania są jednym z głównych objawów osteoporozy kręgosłupa;
  • zwężenie (stenoza) kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym - charakterystyczne jest nasilenie bólu przy przeproście kręgosłupa

spondylolisteza (ześlizgnięcie kręgów) - poza bólem pleców pojawia się utrudnione chodzenie, niemożność zgięcia nóg w biodrach przy wyprostowanych kolanach;

Ból pleców - przyczyny. Fibromialgia

Fibromialgia to zespół chorobowy, w przebiegu którego pojawiają się uogólniony ból oraz tzw. punkty tkliwe (spustowe), czyli miejsca ciała o nadmiernej wrażliwości na ucisk. Objawami współtowarzyszącymi są chroniczne zmęczenie, bezsenność, depresja, a także zaburzenia koncentracji i lęk.

Ból pleców pozakręgosłupowy - przyczyny

  • tętniak (guz) aorty brzusznej;
  • rozwarstwienie aorty;
  • rozwarstwienie tętnicy szyjnej lub kręgowej;
  • ostre zapalenie opon mózgowych;

W większości przypadków ból ma charakter przeciążeniowy. Jednak u 3 proc. dorosłych przyczyną bólu pleców jest choroba zapalna. Ból zapalny często jest mylony z bólem przeciążeniowym pleców.

Przyczyny bólu pleców zwykle są wieloczynnikowe, co często utrudnia postawienie właściwej diagnozy. Najczęściej ból pleców jest wynikiem siedzącego trybu życia, złych nawyków postawy i braku regularnego wysiłku fizycznego. Ból pleców może być również spowodowany przez liczne choroby, nie tylko kręgosłupa. Sprawdź, co oznacza ból pleców.

 

Przyczyny bólu pleców są wieloczynnikowe. Najczęściej odpowiadają za niego siedzący ryb życia, złe nawyki postawy, przyjmowanie przez dłuższy czas nienaturalnej, wymuszonej postawy ciała, siedzenie zbyt długo w jednej pozycji, brak regularnego wysiłku fizycznego, chodzenie w butach na wysokim obcasie, niewłaściwe podnoszenie przedmiotów z podłogi (zamiast uklęknąć, pochylamy się), zła pozycja przyjmowana w czasie snu itp. Wówczas może pojawić się tzw. ból posturalny, który jest wynikiem przeciążenia struktur tkankowo-stawowych. Jest to ból pleców nieokreślony, niestały, najczęściej w odcinku piersiowym kręgosłupa. Złe nawyki postawy często prowadzą dowad postawy (skolioza, kifoza lub lordoza), które skutkują dolegliwościami bólowymi niemalże na każdym odcinku pleców. Warto wiedzieć, że ból pleców pochodzenia kręgosłupowego rozpoznaje się wtedy, gdy ból nasila się przy ruchu lub dźwiganiu ciężkich rzeczy i łagodnieje przy odpoczynku lub braku aktywności. Z kolei ból pleców pochodzenia pozakręgosłupowego nie nasila się przy ruchach i może wskazywać na poważne choroby.

Ból pleców - przyczyny. Schorzenia kręgosłupa

  • przeciążenie, nadwyrężenie mięśni, naderwanie więzadła, skurcze mięśni kręgosłupa;
Do najbardziej poważnych przyczyn bólu pleców pochodzenia kręgosłupowego należą infekcje (np. zapalenie szpiku kostnego) i guzy (rdzenia kręgowego lub kręgosłupa).
  • przepuklina kręgosłupa (inaczej dyskopatia lub wypadnięcie dysku) -  przepuklina odcinka lędźwiowego objawia się bólem w krzyżu, który nasila się przy skłonie w przód, oraz mrowieniem w nogach. Przepuklina odcinka szyjnego - początkowo pojawia się lekki ból i sztywność szyi, później mrowienie w rękach. Przepuklina odcinka piersiowego daje bóle promieniujące do żeber, które są bardzo mocno odczuwalne przy śmiechu, kaszlu czy kichaniu;
  • złamanie kręgów kompresyjne - ból może nasilać przy kaszlu, kichaniu czy wypróżnianiu się. Tego typu złamania są jednym z głównych objawów osteoporozy kręgosłupa;
  • zwężenie (stenoza) kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym - charakterystyczne jest nasilenie bólu przy przeproście kręgosłupa;
  • spondylolisteza (ześlizgnięcie kręgów) - poza bólem pleców pojawia się utrudnione chodzenie, niemożność zgięcia nóg w biodrach przy wyprostowanych kolanach;
 
 
 
 

 

Ból pleców - przyczyny. Fibromialgia

Fibromialgia to zespół chorobowy, w przebiegu którego pojawiają się uogólniony ból oraz tzw. punkty tkliwe (spustowe), czyli miejsca ciała o nadmiernej wrażliwości na ucisk. Objawami współtowarzyszącymi są chroniczne zmęczenie, bezsenność, depresja, a także zaburzenia koncentracji i lęk.

Ból pleców pozakręgosłupowy - przyczyny

  • tętniak (guz) aorty brzusznej;
  • rozwarstwienie aorty;
  • rozwarstwienie tętnicy szyjnej lub kręgowej;
  • ostre zapalenie opon mózgowych;
Jeśli ból pleców trwa co najmniej 3 miesiące, uważa się go za ból przewlekły. Osoby z bólem pleców utrzymującym się od co najmniej 3 miesięcy, powinny zgłosić się do lekarza, by zbadać przyczynę bólu i ustalić sposób leczenia.

W większości przypadków ból ma charakter przeciążeniowy. Jednak u 3 proc. dorosłych przyczyną bólu pleców jest choroba zapalna. Ból zapalny często jest mylony z bólem przeciążeniowym pleców.

Ból pleców "przeciążeniowy" Ból pleców zapalny
początek objawów w dowolnym wieku pierwsze objawy w młodym wieku
- zazwyczaj przed 40. rokiem życia
różnorodny początek objawów, 
mogą się rozwijać szybko
podstępny początek, stopniowe
nasilenie bólu pleców
nasila się po wysiłku fizycznym ustępuje po ćwiczeniach fizycznych
ustępuje po odpoczynku nie ustępuje po odpoczynku
zwykle nie dokucza w nocy to nocny ból pleców, który budzi 
ze snu w drugiej połowie nocy
zazwyczaj niezwiązany z poranną 
sztywnością stawów trwającą >30 min
poranna sztywność stawów trwająca >30 min
często spowodowany  
przeciążeniem lub urazem
charakterystyczny jest 
naprzemienny ból pośladków
nie ustępuje szybko po podaniu NLPZ ustępuje szybko po podaniu NLPZ
można go opisać jako "rwący" lub "przemijający" nie przemija, lecz stopniowo się nasila



Jeśli ból pleców trwa co najmniej 3 miesiące, uważa się go za ból przewlekły. Osoby z bólem pleców utrzymującym się od co najmniej 3 miesięcy, powinny zgłosić się do lekarza, by zbadać przyczynę bólu i ustalić sposób leczenia.

Dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa można łagodzić za pomocą pewnych modyfikacji stylu życia oraz systematycznych ćwiczeń. Ogromne znaczenie ma utrzymywanie prawidłowej postawy podczas siedzenia. Często nie zdajemy sobie bowiem sprawy z tego, że nasz kręgosłup dźwiga dość pokaźne ciężary. Gdy siedzimy w prawidłowej pozycji, w miejscu między trzecim a czwartym kręgiem lędźwiowym działa nacisk około 140 kg; gdy się pochylamy, nacisk zwiększa się do 275 kg. To ogromne obciążenie dla naszego kręgosłupa. W pozycji leżącej nacisk wynosi 25 kg, a kiedy chodzimy - 100 kg.

Pozycja siedząca powinna być naturalna:

  • Stopy muszą płasko leżeć na podłodze, mogą być podparte na wysokości około 10 cm. Najlepiej, gdy podeprzemy jedną stopę i za około 15 minut zmienimy na drugą.
  • Plecy powinny być wyprostowane. Należy oprzeć je o krzesło. W części lędźwiowej możemy podeprzeć kręgosłup specjalnym wałkiem.
  • Nadgarstki trzeba opierać na blacie stołu, a przedramiona na podłokietnikach.
  • Pamiętajmy o prostym trzymaniu głowy.
  • Nie można: zakładać nogi na nogę, siedzieć z jedną stopą pod pośladkami. Ciało trzeba zachować w symetrii.

Ból kręgosłupa można zwalczać za pomocą ćwiczeń na plecy:

  • Pomocne jest przede wszystkim pływanie na grzbiecie. Osoby cierpiące naprzewlekłe bóle kręgosłupa, a także dzieci, powinny zapisać się na basen i nauczyć się pływania na plecach. Przy problemach z kręgosłupem lepiej nie pływać żabką - to za duże obciążenie dla kręgosłupa szyjnego.
  • Skuteczne są także ćwiczenia na siłowni, jeśli tylko są zaproponowane przez specjalistę i wykonywane pod okiem instruktora.
  • Jeśli ból kręgosłupa dopadnie cię w pracy, postaraj się siedzieć dynamicznie, czyli pamiętaj o częstym zmienianiu pozycji i napinaniu różnych partii mięśni. Ruszaj stopami, unoś nogi na palcach.

 

Propozycja ćwiczeń wzmacniających kręgosłup

1. Stań wyprostowana.

Na głowie połóż niezbyt ciężką książkę. Patrz przed siebie. Przez kilka minut spaceruj wyprostowana, starając się utrzymać książkę na głowie.

2. Stań w lekkim rozkroku

Wyprostuj plecy, ręce spleć na pośladkach. Wykonaj skłon tak, by tułów i głowa były równoległe do podłogi. Ręce mocno unieś do góry, a łopatki ściągnij. Pogłębiaj skłon, a potem wróć do pozycji wyjściowej. Powtórz ćwiczenie 10 razy.

3. Usiądź na podłodze

Nogi ugnij w kolanach. Wyprostowane ręce oprzyj o podłogę, kierując palce dłoni ku stopom. Unieś powoli biodra tak, by uda wraz z tułowiem i głową tworzyły linię prostą, równoległą do podłogi. Napnij mięśnie brzucha i grzbietu. Wytrzymaj kilka sekund i opuść biodra. Wykonaj dwa razy po 10 powtórzeń.

4. Połóż się na plecach

Rozstaw nogi ugięte w kolanach, ręce wyprostuj wzdłuż tułowia. Unieś powoli biodra, tak by uda wraz z tułowiem tworzyły linię prostą. Napnij pośladki i nie wypychaj bioder do przodu. Wytrzymaj kilka sekund. Zrób dwie serie po 10 powtórzeń.




 

NAWODNIENIE ORGANIZMU

Nadchodzą upały a co za tym idzie pocimy się, czyli w przełożeniu na jezyk ludzki "PARUJEMY". Jest to okres kiedy musimy uważać na zbilansowanie płynów w naszym organiźmie. A co za tym idzie czym wiecej wydalamy z siebie płynów tym wiecej musimy wypić wody. Piszę z premedytacją o wodzie bo woda czysta jest najważniejsza. Od niej nie utyjemy a wyrównamy krążące w naszym organiźmie elektrolity a to równa się prwidłowa praca serca, dobre samopoczucie, u starszych osób też wypróżnienia!:), tak tak zaparcia są jak mało pijemy i to w 95%.

Woda jest składnikiem niezbędnym do życia, a odpowiednie nawodnienie organizmu - kluczem do dobrego samopoczucia. O niezwykle ważnej roli wody świadczy fakt, że bez jedzenia jesteśmy w stanie przeżyć około 50 dni, a bez wody - zaledwie kilka. Niedobór wody może prowadzić do chronicznego uczucia zmęczenia, problemów z koncentracją oraz bólów głowy.

Ile zatem należy wypijać, aby utrzymać dobry stan zdrowia?

Bilans wodny

Woda stanowi 60-70%masy ciała mężczyzny i 55-65% kobiety. Wartości różnią się, ponieważ naturalnie płeć piękna ma wyższą zawartość tkanki tłuszczowej. Najwyższą zawartość wody w składzie ciała mają dzieci i jest to około 75%.
Najwięcej wody wydalane jest wraz z moczem - około 1500 ml dziennie. Poprzez skórę i wraz z oddechem tracimy kolejne 700ml. 200 ml to codzienny ubytek przepoceniu się w normalnych warunkach. Woda jest również składnikiem kału, a ilość wraz z nim wydalana to 100 ml.

W klimacie umiarkowanym, w którym żyjemy, dziennie wydalamy około 2500 ml wody, którą powinniśmy uzupełnić. Należy przy tym pamiętać, że dodatkowy wysiłek fizyczny, wysoka temperatura, silny stres, biegunka lub wymioty powodują wzrost zapotrzebowania na ten składnik, ponieważ ubytki wody są znacznie większe.

Odwodnienie i jego konsekwencje

Niewiele osób wie, że uczucie osłabienia, zmęczenie, trudności z koncentracją lub bóle głowy mogą być wywołane już niewielkim odwodnieniem. Osoby pijące bardzo mało są narażone na zaburzenia pracy układu pokarmowego, nerek, serca oraz osłabienie zdolności intelektualnych. Dzieje się tak, ponieważ ilość krążącej krwi zależy od ilości wypitej wody. Jeżeli dostarczymy zbyt mało płynów, spowodujemy zmniejszenie objętości krwi, a tym samym mniejszy jej dopływ do ważnych narządów tj.: mózg, serce i mięśnie. Mniej dostarczonej krwi to mniej tlenu i słabsza praca organów.

Konsekwencje odwodnienia mogą być widoczne już przy 2% ubytku płynów, nie zawsze jednak pojawia się wtedy pragnienie.  Dlatego wypijanie wody po odczuciu pragnienia jest zbyt późną reakcją – organizm i tak został odwodniony. Kiedy i ile zatem należy pić, żeby się nawodnić?

Słynne 6 szklanek dziennie

Jak wcześniej wspomniałam, pragnienie bywa niedoskonałym sygnałem. Istnieją dwie grupy, które są szczególnie narażone na odwodnienie:

Dzieci nie posiadają dojrzałego ośrodka pragnienia, a jednocześnie bywają bardzo aktywne fizycznie. Należy być niezwykle ostrożnym i dbać o regularne podawanie dzieciom płynów. Należy szczególnie kontrolować ilość wypijanych napojów latem przez dzieci poniżej 12 roku życia, ponieważ są one szczególnie podatne na odwodnienie i powstawanie udaru słonecznego. Drodzy Rodzice noście i pojcie swoje dzieci wodą kiedy tylko Wam się przypomni:) niech piją, nadmiar naturalnie wydalą-wysiusiają. Ja ja to młoda mama doświadczyłam odwodnienia swojego dziecka przy utracie kilku juz procent - traciło mi przytomność. UWAŻAJCIE na to kiedy WAM tzw. "leci z rąk" biegnijcie natychmiast do szpitala celem poadani kroplówki-nie czekajcie, reagujcie! Jeśłi ktoś w tym momencie bagatelizujcie krzyczcie, tupcie nogamia,aż Wasze dziecko będzie objęte opieką i zostanie nawodnione. To samo tyczy się dziecka w gorączce! ( w między czasie na swoje potrzeby matki - lekarki, pogłębiłam wiedzę i doświadczenie odnośnie dzieci🙂)

Osoby starsze posiadają mniej sprawne ośrodki pragnienia z racji wieku i wolniej się nawadniają. Często świadomie ograniczają wypijane płyny a wręcz nie chą ich przyjmować, unikając częstego korzystania z toalety, które może być uciążliwe. Często zaopatrująć swoich starszych pacjentów na dyżurach kardiologicznych podając srednio ok 2litry kroplówek nagle ku zdzwieniu Rodziny odzyskiwały starsze osoby przytomność a akcja serca przyspieszona nawet do powyżej 150/min. powracała do rytmu w zakresie normy ok 60-70-80/min. Dlatego zwracam Wam uwagę jakie "cuda" czyni odpowiednie nawodnienie organizmu. I mam nadzieję, że zrozumiecie, że to nie cuda tylko wiedza i życie zgodne z naturą daje zdrowie.

Należy pamiętać o zalecanych minimalnych ilościach, ponieważ odpowiednie nawodnienie odpowiada za dobre samopoczucie i sprawność umysłową. Jesteście moi Pacjenci w stabilizacji psychicznej ( uspokojeni) przy odpowiednim znawodnieniu o czym mało kto mówi. albo i nikt. Prosta metoda spawdzenia prawidłego nawodnienia, której uczę swoich pacjentów: jeśli masz wilgotne usta=jesteś prawidowo nawodniony.

Zdarza się w róznych chorobach, że osoby dorosłe mają zaburzone funkcjonowanie ośrodka pragnienia, dlatego zaleca się regularne pijanie płynów, tak żeby przeciwdziałać odwodnieniu.  I tu rola lekarza - odpowednia diagnostyka i dalsze leczenie, czasami wysłanie do odpowedniego specjalisty: endokrynolog, kardiolog, neurolog itd....Tłumaczenie „nie potrzebuję pić, ponieważ nie czuję pragnienia” jest błędne i nie świadczy o innym typie organizmu, jak wielu sądzi.

Ilość przyjmowanych płynów powinna pokrywać ich ubytek. W organizmie w procesach metabolicznych wytwarzane jest około 250 ml, a w spożywanych pokarmach stałych około 750 ml wody. Z bilansu wynika, że 1500 ml powinniśmy uzupełnić płynami. Jest to odpowiednik 6 szklanek dziennie. Mogą to być zupy, herbaty owocowe, niektóre ziołowe, soki, woda gazowana i niegazowana. Należy jednak pamiętać, że gdy pojawi się pragnienie to najlepszym rozwiązaniem jest sięgnięcie po wodę bez dodatków. Szybkie nawodnienie oferują produkty izotoniczne zawierające sód i składniki mineralne. Są jednak zalecane w dużym wysiłku sportowym i nie muszą być stosowane przy niedużych odwodnieniach.

Aby pić więcej

Wiele osób zapomina o piciu, nie odczuwając pragnienia przez cały dzień. Wiedząc jednak jak istotną rolę pełni nawodnienie, podam kilka wskazówek:

  • Woda zawsze pod ręką – woda powinna się znajdować w każdym miejscu, w którym przebywamy dłużej: domu, pracy lub samochodzie.
  • RADA:
    Ja zalecam 1-1,5litra wypijać do 12tej godzny 1-1,5litra do 18tej -22giej w zależności od trybu naszego życia-to ułątwia kontrolę nawodnienia.
    • Pełna szklanka – postaw szklankę w widocznym miejscu i napełnij ją wodą. Gdy zerkniesz w tym kierunku, będziesz wiedzieć, że czas na łyka.
    • Ulubiony smak – korzystaj z bogatej gamy smaków herbat. Do wody możesz dodać odrobinę soku, plastry cytryny pomarańczy lub zioła takie jak mięta i melisa. Jeżeli Twój napój będzie Ci smakował, to na pewno wypijesz go więcej.
    • Przypominacz – jeżeli nie pamiętasz o popijaniu, napisz WODA na karteczce lub zanotuj to w kalendarzu,telefonu-przypominajka, do którego zaglądasz. 

    I pamiętaj, że woda to nie tylko źródło życia, ale również źródło dobrego samopoczucia i jędrnego ciała, wtym redukuje na sze zmarszki🙂. Zawsze możesz to sprawdzić na „własnej skórze”!

 

Woda- ile powinieneś jej pić?

 

 Woda spełnia w organizmie wiele ważnych funkcji. Praktycznie żadne procesy metaboliczne nie mogą się bez niej odbyć. Woda stanowi składnik wszystkich komórek i tkanek. Umożliwia wydalanie produktów przemiany materii oraz toksyn. Dletego jestem przciwna wszystkim farmaceytką blokującym wadalanie-pocenie się.🙂

ILE NALEŻY PIĆ WODY?

Trudno określić dokładne zapotrzebowanie na wodę. Ilość ta zależy od wieku, aktywności fizycznej, temperatury otoczenia i wilgotności powietrza.

 

Minimalna ilość wody niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu wynosi 1 l/ dobę minimum, a maksymalna nie powinna przekraczać możliwości wydalniczych nerek. I tu znów pomoc lakarza-kontrola bilansu i pracy nerek.

Przyjmuje się, że na każdy 1 kg masy ciała organizm potrzebuje 30 ml wody. Eksperci z EFSA zalecają, aby mężczyźni spożywali 2,5 l wody dziennie, a kobiety- 2 l. Ale myślmy też logicznie, bez klapek na oczach, jak się wiecej pocimy w upalne dni pijmy wiecej-test wilgotnych ust(patrz wyżej w tekście).

 

Spożycie płynów zalecane przez ekspertów EFSA (European Food Safety Authority) dla poszczególnych grup populacyjnych w umiarkowanej temperaturze otoczenia i przy umiarkowanej aktywności fizycznej.

 

 

WIEK

 

CHŁOPCY I

MĘŻCZYŹNI

 

 

DZIEWCZĘTA I

KOBIETY

 

 

9-13 lat

 

 

 2100 cm3

 

1900 cm3

 

14 +

 

 

2500 cm3

 

2000 cm3

 

Zalecenia te dotyczą osób zdrowych. Należy pamiętać, że zapotrzebowanie na wodę rośnie wraz ze wzrostem temperatury ciała, w czasie biegunek, wymiotów czy stanów chorobowych zwiększających metabolizm organizmu.

 

BILANS WODY W OGRANIZMIE

 

Spożycie płynów powinno odpowiadać ich stratom. Najwięcej wody dostarczamy z napojów typu herbata, kawa, soki, słodkie napoje, zupy. Źródłem wody są również pokarmy stałe takie jak owoce, warzywa, pieczywo, ryby i mięso.

 

 

 

Bilans wody zdrowego dorosłego człowieka o umiarkowanej aktywności fizycznej

 

 

+

-

1500 cm3 = 7 szkl. (napoje)

 

1500 cm3 - mocz

1000 cm3 (produkty)

150 cm3 skóra

300 cm3 (metabolizm)

 

150 cm3 kał

 

WPŁYW SKŁADNIKÓW DIETY NA ZAPOTRZEBOWNANIE NA WODĘ

 

Białko

Im więcej spożywasz białka, tym więcej powinieneś pić wody. A to ze względu na produkty przemiany białek, które muszą być rozpuszczone w wodzie i usunięte wraz z moczem.  

 

Sód

Zwiększa zapotrzebowania na wodę, gdyż zwiększa on wydalanie wody przez nerki.

 

Węglowodany

Cukry obniżają zapotrzebowania na wodę, gdyż zmniejszają tworzenie się ketonów, czyli toksycznych produktów przemiany białek, które muszą być wydalone przez nerki.

 

Błonnik

Błonnik chłonie wodę. Wysokie spożycie błonnika może nawet dwukrotnie zwiększyć straty wody z kałem. A tym samym wpiera prawidłowe wypróżnienie.

 

Kofeina

Zwiększa wydalanie wody i sodu przez nerki.

 

Alkohol

To silny diuretyk. W niektórych przypadkach, jego nadmierne spożycie może doprowadzić do odowodnienia, niebezpiecznego dla zdrowia i życia. Dlatego, gdy więcej spożyjecie wyrównajcie płyny w swoim organiźnie-test wilgotnych ust(patrz test wyżej🙂)

KORZYŚCI WYNIKAJĄCE Z ODPOWIEDNIO DUŻEGO SPOŻYCIA PŁYNÓW

 

Spożycie płynów zgodne z zapotrzebowaniem organizmu:

- zmniejsza liczbę nowotworów pęcherza moczowego (ryzyko zmniejszone z 7% na   każde  240 ml)

- zmniejsza ryzyko nowotworów jelita grubego i stanów przednowotworowych

- u kobiet zmniejsza o 14%, a u mężczyzn o 54% ryzyko śmiertelnych incydentów choroby wieńcowej

- zmniejsza ryzyko infekcji układu moczowego

- zmniejsza ryzyko kamicy nerkowej

 

Picie:

- w czasie posiłku hamuje apetyt

- ułatwia perystaltykę jelit

- działa korzystnie w wielu stanach, np. migreny, suchość skóry, depresja, astma, stany poddenerwowania.

 

RYZYKO ZWIĄZANE Z NADMIERNYM SPOŻYCIEM PŁYNÓW

Istnieje również zagrożenie związane z nadmiernym spożyciem wody czy innych płynów. Ryzyko takie może występować przy stosowaniu niektórych leków i w przypadku niektórych chorób. Ryzyko zatrucia śmiertelnego jest bardzo wysokie przy zażywaniu preparatów (np. ekstazy), które jednocześnie zwiększają pragnienie i zmniejszają produkcję moczu. Ale o tym już napiszę więcej, jeśłi będziecie tego potrzebowali.

 

KILKA SŁÓW JESZCZE O FENG-SHUI W KUCHNI

Już teraz zmień kilka rzeczy w swojej kuchni kierując się przy tym pradawnymi zasadami feng shui. To na pewno nie zaszkodzi, a być może będziesz jeść zdrowiej, smaczniej i oczywiście z korzyścią dla twojego ciała.

O co chodzi?

 

Feng shui (dosłownie wiatr i woda) to starożytna praktyka, wykorzystywana do planowania rozkładu miast, budynków i przedmiotów w taki sposób, aby sprzyjały one naturze i środowisku, w którym żyjemy. Jej zasady wyznaczały trasy przebiegu energii, która - dzięki starannemu przygotowania tras jej przepływu - miała poprawiać nasze samopoczucie i dążyć do utrzymania równowagi w przyrodzie. W prostych słowach jest to wykorzystanie wiedzy celem utrzymanie naszego zrowia, czyli dobrostanu naszego organizmu.

 

Dziś osoby, które żyją zgodnie z zasadami feng-shui, są przekonane, że to właśnie kuchnia jest metaforą zdrowego stylu życia. Po krótce - im bardziej kuchnia jest ciepła w symbolicznym znaczeniu, tym lepiej wpływa na nasze zdrowie. Zatem jeśli chcesz być silniejszy, bardziej stabilny emocjonalnie, a nawet planujesz zrzucić parę kilogramów, wprowadź do swojej kuchni kilka rozwiązań feng-shui.

 

Jak wprowadzić do kuchni feng-shui?

 


1. Trzymaj zdrowe produkty w widocznym miejscu kuchni. To miłe dla oka, a dla wszystkich gości znak, że gotujesz zdrowo i przywiązujesz wagę do zdrowego stylu odżywiania. Taki widok daje poczucie zgody z naturą i jest znakiem obfitości. Talerz ze świeżymi owocami, postawiony na stole, będzie wzmacniał twoją psychikę i zdrowie.


2. Zawsze utrzymuj porządek w kuchni. Nagromadzony brud, nieład i rozgardiasz to znak, że także w życiu pojawiło się kilka nieuporządkowanych spraw, które ciążą na twoich barkach. Właśnie z tego powodu pozwalasz sobie na zjedzenie zbyt obfitego posiłku, który może wywołać wyrzuty sumienia. Dlatego, aby do nich nie dopuścić, pozbądź się najpierw kurzu w szafkach i umyj naczynia. Uporządkuj kuchnię i zostaw tylko te naczynia, których aktualne potrzebujesz.


3. Używaj jak najczęściej kuchenki lub pieca. Są one synonimem rozwoju własnego potencjału. Im częściej będziesz gotować, tym większe szanse na zdrowie, bogactwo i miłość.

4. Schowaj noże i nożyczki. One tną, a cięcie oznacza negatywną energię, która wpływa na konflikt i złość. Dlatego włóż wszelkie ostrza do drewnianego stojaka albo schowaj do szuflad.


5. Nie trzymaj długo wody w czajniku. Postaraj się szybko ją wykorzystać. Pozostawiona woda osłabia twoją pasję i entuzjazm do życia.


6. Upewnij się, czy hydraulika w twojej kuchni działa sprawnie. Wyciekająca woda oznacza, że również dobrobyt odpływa z twojego życia.


7. W twojej kuchni nie powinno zabraknąć wygodnych siedzeń. Im bardziej kuchnia będzie komfortowa dla innych, tym łatwiej będzie ci odnaleźć miłość i wsparcie.


8. Zachowaj jedną szufladę, w której będziesz trzymać wszystkie mało przydatne rzeczy i drobiazgi. To dobre miejsce na niepotrzebne rzeczy, bowiem wraz z ich zamknięciem, trudne sprawy znajda rozwiązanie, a negatywne emocje miną.


9. Nie wieszaj ciężkich przedmiotów nad głową w miejscu, gdzie przygotowujesz jedzenie lub siedzisz. To cię przytłacza. Powieś lub ustaw patelnie i garnki tam, gdzie rzadko przebywasz dłuższy czas.


10. Kiedy gotujesz, nie zapomnij o czystym widoku przed sobą. Nie tylko będzie ci łatwiej przyrządzać jedzenie, ale także lepiej wykorzystywać szanse, jakie daje ci życie. Jeśli przed twoją kuchenką jest ściana, umocuj lustro, dzięki któremu będziesz mogła widzieć wejście do kuchni. Możesz również wykorzystać odbicie czajnika lub metalowej kuchenki.

 

Pozdrowienia

Urszula Puczkowska

 

Dzisiaj poruszymy temat jakim jest niedokrwistość i co za tym idzie.

 

Najczęsciej dotyka ona kobiety.

 

Dlaczego? odpowiedz prosta: bo co miesiąc mamy miesiaczkę = naturalnie krwawimy!

 

a czy uzupełniamy w związku z tym tracone żelazo?

 

moje doswidczenia lekarza mowi ze NIE!!!

 

Czujecie sie osłabione, senne i czujecie kołatanie serca? zbadajcie krew!

 

na podstawi badania krwi Wasz lekarz powienien Wam podpowiedzieć czy już macie uzupełnić Fe.

 

Objawy niedokwristości to:

 

Zależą od ilości utraconej krwi, są to przede wszystkim:

 

  • bladość powłok skórnych
  • osłabienie
  • niskie ciśnienie krwi
  • tachykardia-szybsze bicie serca
  • bóle zamostkowe
  • utrata przytomności,
  • zawroty głowy,
  • mroczki przed oczami

 

NIedokrwistości niedoborowe są różnego rodzaju. Obecnie zajmiemy sie spowodowanymi niedoborem Fe. 

 

Niedokrwistość z niedoboru żelaza (łac. anaemia sideropenica) – inaczej niedokrwistość syderopeniczna, niedobarwliwa, mikrocytarna. Występuje najczęściej u niemowląt między 6–18 miesiącem życia. Przyczyną niedoboru żelaza jest niedostateczne zaopatrzenie organizmu w ten pierwiastek przy zwiększonym jego zapotrzebowaniu. Do najczęstszych przyczyn niedoboru zaliczamy:

 

  • zmniejszone zapasy w życiu płodowym
  • wcześniaki, noworodki niekarmione mlekiem matki
  • zaburzenia wchłaniania
  • szybki rozwój

 

U dorosłych niedokrwistości z niedoboru żelaza mogą być skutkiem przewlekłego krwawienia, stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza. U kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne. U kobiet po menopauzie i u mężczyzn w piątej dekadzie życia i starszych częstą przyczyną przewlekłego krwawienia mogą być zmiany dysplastyczne w obrębie układu pokarmowego (polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego). Innym częstym miejscem krwawienia są owrzodzenia żołądka i dwunastnicy. Również w tym przypadku należy wykluczyć obecność zmiany o charakterze nowotworowym.

 

 

 

Objawy

 

  • spaczony, wybiórczy apetyt (np. na glinę, krochmal, kredę), niekiedy wyprzedza niedokrwistość – tzw. pica
  • bladość skóry śluzówek i spojówek
  • szorstkość skóry
  • zanik brodawek językowych
  • ból, pieczenie i wygładzenie języka
  • zajady w kącikach ust – cheilosis
  • pieczenie w jamie ustnej i przełyku
  • zespół Plummera-Vinsona
  • łamliwość włosów i paznokci, koilonychia
  • osłabienie
  • męczliwość
  • zbyt długi sen
  • niebieskie twardówki – objaw Oslera

 

 

 

Leczenie

 

W niedokrwistości z niedoboru żelaza prowadzi się leczenie przyczynowe. Najczęściej stosuje się doustne preparaty żelaza dwuwartościowego, które powinny być przyjmowane na czczo przez kilka miesięcy. Witamina C jest niezbędna do ich prawidłowego wchłaniania. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane w postaci dolegliwości ze strony układu pokarmowego takie jak:

 

  • nudności
  • wymioty
  • bóle brzucha
  • biegunka
  • ciemne stolce

 

Trwają one krótko i nie stanowią wskazania do zaprzestania leczenia. W przypadku nietolerancji leków doustnych, krwawień z przewodu pokarmowego, wrzodzejącego zapalenia jelita grubego oraz u chorych hemodializowanych żelazo jest podawane dożylnie, rzadziej domięśniowo. Towarzyszyć temu mogą następujące działania niepożądane:

 

  • ból i obrzęk w miejscu wkłucia
  • ból stawów i głowy
  • metaliczny smak w ustach
  • uczucie gorąca lub gorączka
  • nudności
  • zasłabnięcie
  • świąd
  • wstrząs anafilaktyczny

 

Podpowiem Wam, że na rynku są dotępne bez recepty preparatu z Fe. Zapytajcie farmaceute albo swojego lekarza rodzinnego. 

 

Zapraszam również do swojego gabinetu.  

 

 Ta strona jest dla Was. Twórzcie ją ze mną, piszcie co Was interesuje i z jakimi borykacie się problemami zrowotnym. Podpowiem Wam co możecie zrobić, zgodnie ze swoją wiedzą i doświadczeniem, które zdobywam na bieżąco. Pozdrawiam Was serdecznie słowami żyjcie zdrowo i szczęśliwie;) Wasz lekarz.🙂 

 

 

Dzisiaj podam Wam gdzie szukać suplementów Fe(żelaza).

Czy niedobór żelaza faktycznie powinien spędzać ci sen z oczu? Dlaczego żelazo jest tak ważne? Od tego, ile mamy żelaza, zależy m.in. poziom czerwonych ciałek krwi, prawidłowa praca serca, gospodarka hormonalna, sprawność mięśni, odporność. Aż 70 procent żelaza wchodzi w skład hemoglobiny, która uczestniczy w transportowaniu tlenu do komórek i dwutlenku węgla z tkanek do płuc. Około 10 procent jest w enzymach i białkach biorących udział w przemianach metabolicznych. Pozostałe 20 procent to żelazo zapasowe zgromadzone w wątrobie, szpiku kostnym, śledzionie, mięśniach. Aby organizm mógł funkcjonować prawidłowo, musi być zachowana równowaga między zużyciem a uzupełnianiem tego minerału.

PAMIĘTAJCIE:

Wraz z kurczeniem się zapasów powstaje coraz mniej zdrowych czerwonych ciałek krwi i pojawiają się niepokojące objawy. Pierwszym sygnałem braku żelaza jest zwykle apatia i ciągłe zmęczenie bez wyraźnego powodu. Tracimy energię do pracy, pokładamy się i chętnie ucinamy sobie drzemkę. Cera i błony śluzowe bledną (dotyczy to zwłaszcza spojówek), pojawiają się sińce pod oczami, wyglądamy niezdrowo. Skóra jest sucha, szorstka, nie pomaga wklepywanie kremów. Włosy łamią się, wypadają, rozdwajają się końcówki.
Paznokcie są kruche, pojawiają się na nich charakterystyczne podłużne prążki z rowkami. Innym objawem jest ból i pieczenie (owrzodzenie) gardła, jamy ustnej i języka. Często w kącikach ust robią się zajady. Bóle głowy, obniżenie koncentracji, sprawności myślenia i zapamiętywania też mogą sygnalizować niedobór. Dzieci, którym brakuje żelaza, gorzej się uczą. Z powodu osłabienia układu odpornościowego częściej łapiemy przeziębienie i jesteśmy podatni na infekcje. Typowymi symptomami niedoboru pierwiastka są tezawroty głowy, duszność podczas wysiłku, przyspieszenie pracy serca i oddechu, skłonność do siniaków, krwawienie z nosa. Na
silenie dolegliwości zależy od wieku, stanu zdrowia (np. chorób serca, nerek, wątroby) oraz czasu trwania niedoboru. Skutkiem przewlekłego braku żelaza jest NIEDOKWRISTOŚĆ (anemia). Mówimy o niej wtedy, gdy ilość ferrytyny (białko zawierające zapasy żelaza) spadnie poniżej normy, która mieści się w przedziale 12-200 μg/l (norma dla mężczyzn: 15-200 μg/l, dla kobiet: 12-150 μg/l). Schorzenie to może ujawnić się w każdym wieku. Częściej dotyka kobiety niż mężczyzn.
Zgodnie z normą WHO anemię stwierdza się wtedy, gdy poziom hemoglobiny we krwi spadnie poniżej 120 g/l u kobiet i dzieci w wieku 6–14 lat, a u kobiet w ciąży – 110 g/l, u mężczyzn – 130 g/l.


Niedobór żelaza - najważniejsza mądra dieta

Kobiety przed menopauzą powinny dostarczyć organizmowi w zależności od wieku i aktywności fizycznej 16-19 mg żelaza dziennie (w ciąży - 26 mg), mężczyźni - 15 mg, a kobiety po menopauzie - 13 mg. Tę ilość zapewni dobrze skomponowana urozmaicona dieta. Żelazo znajduje się niemal we wszystkich produktach spożywczych. Ale problem w tym, ze organizm zdrowego człowieka może przyswoić średnio tylko 10 proc. zawartego w nich minerału.

Lepiej wchłaniane jest żelazo z produktów pochodzenia zwierzęcego niż roślinnego. Np. z ryżu i szpinaku organizm przyswaja tylko 1 proc., z kukurydzy 3 proc., z sałaty 4 proc., z ryb 11 proc., z wątroby 12 proc., z cielęciny 22 proc. dostarczonego pierwiastka. Wynika to z odmiennej budowy chemicznej: w produktach zwierzęcych występuje żelazo dwuwartościowe (hemowe), w roślinnych trójwartościowe (niehemowe). Najwięcej żelaza znajduje się w wątrobie i mięsie. Dużo go w fasoli, grochu, płatkach śniadaniowych, brokułach i krewetkach. Żelazo zawarte w warzywach jest gorzej przyswajane, ale mają one mniej kalorii, więc można je jeść do woli, dostarczając sporo tego bezcennego pierwiastka. Przyswajanie żelaza zwiększa witamina C (nawet 2-3-krotnie).

Dlatego w każdym posiłku powinny znaleźć się produkty, które dostarczają jej najwięcej, np.natkapietruszki, pomidory, truskawki, papryka, czarna porzeczka, owoce cytrusowe. A ponieważ jest ona wrażliwa na temperaturę, najlepszym jej źródłem są surowe warzywa i owoce oraz świeżo wyciśnięte soki. Warto łączyć na talerzu warzywa i owoce będące skarbnicą witaminy C z produktami pochodzenia zwierzęcego zawierającymi dużo żelaza. Na kanapkę z wędliną dobrze jest położyć kilka plasterków pomidora, a kotlet zjeść z surówką z kiszonej kapusty.

 

Największymi wrogami żelaza są herbata i kawa, ponieważ zawierają taniny – związki hamujące wchłanianie minerału z przewodu pokarmowego. Dlatego lepiej ograniczyć je w codziennej diecie. Ich działanie można zmniejszyć, pijąc te napoje nie podczas, a między posiłkami.

Osławiony szpinak nie jest tak cennym źródłem żelaza, jak kiedyś uważano. W 100 g szpinaku jest go zaledwie 2,4–3,9 mg.

Wchłanianie żelaza utrudnia kwas fitynowy znajdujący się w otrębach, płatkach owsianych, a także kwas szczawiowy, którego źródłem jest szczaw, rabarbar. W ich obecności wytrącają się sole żelaza, które nie ulegają wchłonięciu.

 

Nadmiar żelaza też jest szkodliwy

 

Niektóre badania wykazują związek za wysokiego poziomu żelaza w organizmie ze zwiększonym ryzykiem zawału serca i chorób nowotworowych. W wyniku połączenia jonów żelaza z nadtlenkiem wodoru powstają wolne rodniki, które odpowiadają za rozwój miażdżycy oraz uszkadzają błony i jądra komórek – to może sprzyjać nowotworom. Już kilka tabletek z dużą dawką minerału potrafi wywołać u małego dziecka poważne zatrucie.

 

Utajony niedobór żelaza

 

Gdy żelaza brakuje, hemoglobina nie jest w stanie związać odpowiedniej ilości tlenu, tak by zapewnić jego stały transport do tkanek. Wtedy organizm zaczyna sięgać do rezerw tego pierwiastka zgromadzonych w  wątrobie, śledzionie oraz szpiku. Dlatego początkowo nie odczuwamy niedoboru żelaza.



 

Niedobór żelaza - ostrożnie z suplementami

 

Czasem dieta nie wystarcza i trzeba wesprzeć organizm preparatami z żelazem. Suplementy diety, zwłaszcza te zawierające sam minerał, nie powinny być jednak przyjmowane bez konsultacji z lekarzem. Zaleca się je w szczególnych przypadkach, np. kobietom w ciąży i osobom chorym, ale tylko wtedy, gdy poziomu pierwiastka we krwi nie uda się wyrównać dietą. Zwykle wystarczy jeść więcej wątróbki i codziennie dodawać do potraw po pęczku natki pietruszki i koperku, żeby poziom pierwiastka szybko się podwyższył. Jeśli lekarz stwierdzi niedokrwistość, trzeba poznać jej przyczynę i podjąć leczenie. Przyjmowanie suplementów na własną rękę może utrudnić wykrycie prawdziwej przyczyny anemii, np. wrzodów żołądka. Żelazo można przedawkować, ale tylko to z suplementów. Organizm, który otrzymuje je z pożywienia, starannie reguluje stężenie mikroelementu, przyswajając go stosownie do potrzeb. Skutkiem ubocznym zażywania preparatów mogą być problemy żołądkowe, np. zaparcia. Wchodząc w interakcje z niektórymi lekami, np. antybiotykami, upośledzają ich wchłanianie. Dlatego o stosowaniu tabletek z żelazem trzeba zawsze poinformować lekarza.

 

Anemia rozwija się, gdy organizm produkuje za mało czerwonych krwinek. Najczęściej mamy anemię z braku żelaza. Czasem cierpimy na niedobór żelaza, nawet gdy dbamy o dobrą dietę i przyjmujemy preparaty żelaza. Po prostu go nie wchłaniamy dostatecznie dobrze. Jak poprawić złe wchłanianie żelaza?

 

 

 

Właściwie anemia nie powinna nas dotykać, bo dzienna dieta Polaków dostarcza ok. 10-20 mg żelaza, z czego przyswajamy mniej więcej 5-10 procent. To wystarczająca ilość, by nie mieć anemii, bo dzienne zapotrzebowanie waha się od 1 do 4 mg, zależnie od wieku i stanu zdrowia (kobiety w ciąży potrzebują go najwięcej). Organizm gospodaruje żelazem rozsądnie. Krąży ono we krwi transportowane przez białko o nazwie transferyna. Dostarcza ono żelazo do szpiku, gdzie potrzebne jest do produkcji hemoglobiny, białka wypełniającego czerwone krwinki (erytrocyty). Poza tym mamy zapasy żelaza w białkach: ferrytynie i hemosyderynie. Zapasy te wystarczają na kilka miesięcy, a nawet na kilka lat. Jeśli jednak nie wchłaniamy żelaza z diety wyczerpujemy swoje zapasy żelaza. Lekarze mówią wtedy o ukrytym niedoborze żelaza. W końcu kiesa okazuje się pusta i zaczynamy mieć objawy anemii.

Jak stwierdzić złe wchłanianie żelaza?

Jeśli zastosujemy leczenie i przyjmujemy preparaty żelaza,  a wyniki morfologii i stężenia żelaza we krwi się nie poprawiają  lekarz zapewne zleci wykonanie krzywej przyswajania żelaza.  Oddajemy krew na czczo i laboratorium oznacza stężenie poziomu żelaza. Następnie dostajemy preparat zawierający żelazo i pielęgniarka pobiera krew w pewnych odstępach czasu. W każdej próbce oznacza się stężenie żelaza. Jeśli wyniki pokazują, że mimo podania preparatu zawierającego żelazo poziom tego pierwiastka we krwi nie wzrasta - wtedy można mówić o złym wchłanianiu żelaza.

 

Złe przyswajanie żelaza: przyczyny

 

Żelazo jest przyswajane w górnym odcinku jelita cienkiego. Z różnych powodów (uszkodzenie bądź wadliwe działanie kosmków jelitowych, uszkodzona śluzówka, niedostatek dobrych bakterii jelitowych) możemy miec zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego i wtedy żelazo po prostu nie dostaje się do naszego krwiobiegu. W takich sytuacjach na ogół zaczyna się podawać preparaty żelaza w zastrzykach. Istnieje także teoria, że białko mleczne laktoferyna, działając korzystnie na florę bakteryjną jelit poprawia wchłanianie i dzięki temu  poprawia się nasze przyswajanie żelaza. 

Jak zwiększyć wchłanianie żelaza

Czasem mogą pomóc niewielkie zmiany w naszych przyzwyczajeniach i sposobie zażywania preparatów żelaza. Wchłanianie zwiększymy jeśli będziemy przyjmować je na czczo lub między posiłami. Warto preparat popijac sokiem cytrusowym, bo witamina C wspomaga wchłanianie żelaza. Korzystne są także witaminy B6, B12 i kwas foliowy. Podczas kuracji żelazem warto ograniczyć spożycie mleka i przetworów mlecznych, a także produktów mącznych i kasz. Więcej natomiast jeść warzyw ( zwłaszcza zielonych liściastych oraz buraków) i owoców (fruktoza także wspomaga wchłanianie żelaza) oraz czerwonego mięsa.

 

Dieta na anemię: żelazo

 

Składnik hemoglobiny, która odpowiada za dotlenienie organizmu. Od tego, ile go mamy, zależy poziom czerwonych ciałek we krwi, prawidłowa praca serca, gospodarka hormonalna, odporność. Dodaje energii, poprawia myślenie.
Gdzie szukać? W czerwonym mięsie, wątrobie, warzywach strączkowych, brokułach, szpinaku. Żelazo z produktów roślinnych jest gorzej przyswajalne, ale za to są one mniej kaloryczne. 

Dieta na anemię: witamina C

 

Kwas askorbinowy poprawia 3–4-krotnie wchłanianie żelaza. W ten sposób chroni przed niedokrwistością (organizm wykorzystuje średnio 10 proc. dostarczonego pierwiastka).
Gdzie szukać? W owocach cytrusowych, dzikiej róży, żurawinie, natce pietruszki, szczypiorku, sałacie. Najlepiej łączyć na talerzu warzywa i owoce będące bogatym źródłem witaminy C z produktami pochodzenia zwierzęcego zawierającymi dużo żelaza: wędlinę z pomidorem, kotlet z surówką z kapusty.

 

Dieta na anemię: witaminy B6 i B12

 

Są potrzebne doprodukcji zdrowych czerwonych ciałek krwi. Jeśli tych witamin jest za mało, powstające erytrocyty są za duże i zbyt kruche, by mogły pełnić prawidłowo swoją funkcję – przenosić tlen i substancje odżywcze. Wówczas rozwija się niedokrwistość.
Gdzie szukać? W mięsie, wątrobie, serach żółtych, produktach pełnoziarnistych, kaszach, orzechach, Płatkach śniadaniowych, rybach (głównie sardynkach), drożdżach, awokado, ziemniakach, bananach.

 

Dieta na anemię: molibden

 

Tego mikroelementu potrzebujemy w śladowych ilościach. Jednak odgrywa w organizmie bardzo ważną rolę. Wchodzi w skład wielu enzymów zawiadujących przyswajaniem żelaza. Bez niego dostarczone żelazo zostanie z organizmu wydalone.
Gdzie szukać? W produktach pełnoziarnistych, ryżu naturalnym, nasionach roślin strączkowych, mleku i jego przetworach, żółtym serze, jajkach, szpinaku, pietruszce, pomidorach. Jeśli unikasz fast foodów i konserw, nie powinno ci go zabraknąć.

 

Dieta na anemię: witamina E

 

Chroni błony komórkowe przed działaniem wolnych rodników. Jeśli mamy jej dostateczną ilość, procesy krwiotwórcze przebiegają prawidłowo.
Gdzie szukać? W kiełkach pszenicy, olejach, orzechach, migdałach, ziarnach słonecznika, warzywach o zielonych liściach, razowym pieczywie i makaronach, nieoczyszczonych kaszach. Dzienna norma dla osób dorosłych wynosi 10 mg równoważnika a-tokoferolu (najbardziej przyswajalna postać witaminy E). Dla porównania: łyżka kiełków pszenicy dostarcza 20 mg.

 

Dieta na anemię: kwas foliowy

 

Bierze udział w podziale komórek. Niedobór kwasu foliowego może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej – charakteryzuje się ona zmienionym obrazem krwinek czerwonych na skutek zaburzenia ich rozwoju w szpiku kostnym.
Gdzie szukać? W zielonych warzywach, fasoli, produktach pełnoziarnistych, soku pomarańczowym. Niektóre produkty wzbogaca się w ten kwas, np. mąkę. Zalecaną dzienną dawkę pokryjesz, jedząc na śniadanie płatki lub razowe pieczywo i dodając do posiłków warzywa.

 

Dieta na anemię: miedź, cynk, kobalt

 

Uczestniczą w tworzeniu czerwonych ciałek krwi. Niedobór miedzi utrudnia transport żelaza do miejsc syntezy hemoglobiny, kobalt wchodzi w skład witaminy B12.
Gdzie szukać? Miedź – w owocach morza, warzywach strączkowych, produktach pełnoziarnistych, orzechach, grochu, czosnku, pomidorach, awokado. Cynk – w kaszy gryczanej, razowym pieczywie, polędwicy, jajkach, pestkach dyni, kapuście, żółtym serze. Kobalt – w grzybach, podrobach, cykorii, szpinaku.